Потврдите за отсуство под сомнеж: случајот со битолскиот советник Борче Корлевски
Случајот со Борче Корлевски, поранешен советник во Советот на Општина Битола, не наликува на обична административна грешка, ниту на спор околу неколку дена недоаѓање на работа. Според документација и наводи до кои се тврди дека имало увид, се поставува сомнеж за можен модел на злоупотреба на правото на ослободување од работа по основ на советнички ангажман, преку потврди што во еден мандат опфаќаат околу 700 работни дена.
Суштината не е во тоа дали советник има право да биде ослободен од работа кога присуствува на седница на Совет, на комисии или на други службени активности – тоа право е предвидено со закон и е разумно. Прашањето е друго: дали тоа право било претворено во механизам за речиси постојано отсуство од редовното работно место, при што советникот продолжувал да прима плата од државната компанија РЕК Битола, а истовремено земал и советнички паушал, кој денес изнесува приближно 30.000 денари месечно.
Што вели Борче Корлевски?
Според објавените наводи, Корлевски – советник од претходниот состав и вработен во РЕК Битола како технолог – во текот на четиригодишниот мандат добивал потврди за ослободување од работа. Тие наводно биле потпишувани од тогашната претседателка на Советот на Општина Битола, Габриела Илиевска. Корлевски тврди дека советничката работа не се сведува само на седници и комисии, туку опфаќа низа дополнителни обврски. Посочува и дека во РЕК Битола бил редовно вработен само една година од мандатот, додека останатите години работел во приватна фирма-подизведувач поврзана со комбинатот, па поради тоа, како што вели, не може да стане збор дека цели четири години изостанувал од работа во РЕК Битола. Дополнително, наведува дека советничките паушали ги донирал за граѓански организации и хуманитарни проекти – реконструкции на спортски сали и училишта, опрема за Клиничката болница и слично – и дека тоа е јавно познато во Битола. Според него, постои системски проблем: советниците имаат јавни обврски, а истовремено се потребни и на своите работни места; решение гледа во целосна професионализација на советничката функција.
Правото на отсуство не е спорно – спорна е можната злоупотреба
Во локалната самоуправа често се случува советничките обврски да се преклопат со работното време кај редовниот работодавач. Затоа и постои можност за ослободување од работа кога има реална, конкретна и проверлива активност во рамките на Советот. Но тоа право не смее да биде празен чек. Не е прифатливо да се користи речиси секојдневно, без детално образложение и јасна врска меѓу денот на отсуството и конкретен настан или задача. Потврдата за советнички ангажман не смее да се претвори во шаблон со кој советникот фактички не оди на работа, а сепак цел мандат прима плата.
Според информациите што се пласираат во јавноста, токму тука е клучниот проблем: потврдите за Корлевски, наместо да бидат исклучок поврзан со конкретни седници и комисии, наводно станале рутина. Често, велат наводите, тие покривале денови без седници, комисии, протоколарни настани или друга евидентирана обврска што би барала целодневно отсуство. Доколку ваквите тврдења се потврдат, тогаш повеќе не би станувало збор за користење право, туку за негова злоупотреба.
Која била смислата на потврдите што ги издавала претседателката на Советот?
Околу 700 работни денови отсуство во четири години оставаат впечаток дека советничката функција во овој случај служела како основ за речиси систематско непојавување на редовното работно место. Во пракса, тоа се речиси три целосни работни години. Ако советник во четиригодишен мандат бил ослободуван од работа во ваков обем, јавноста со право прашува: дали навистина бил толку интензивно ангажиран во работата на Советот што присуството на редовното работно место станало исклучок, а не правило?
Напомена: Сите наведени тврдења се условени од официјална потврда на фактите од надлежните институции.
